Gezien in 2006

11 november 2006 BELCAR 10 Hours of Zolder (voorheen Race Promotion Night genoemd), Circuit Zolder

Kampioen BEC 2006 Winnaar 10u Zolder 2006 Lotus

 

De laatste wedstrijd van het seizoen. Wat is het jaar weer voorbij gevlogen! Ja, de tijd gaat snel als je je amuseert. En dat is in onze ploeg zeker het geval!
De dag begon regenachtig. Gevolg hiervan was dat enkele wagens langs het circuit gingen rijden. De meestal saaie trainingen werden hierdoor wat interessanter. Gelukkig voor ons (en de piloten) werd het rond het middaguur droog.
Oef, er was een feestje gepland en in de regen is het net iets minder plezant. Waarom een feestje?
Allereest traditie. De afsluiter van het jaar zorgt ervoor dat de hele ploeg eens samenkomt. Samen bij de barbecue, bij het kampvuur, en 's avonds na de race met een lekker pintje praten over het afgelopen seizoen en de vele leuke momenten die we samen hadden.
Maar dit jaar hadden we een nog belangrijkere reden om te vieren. Onze ploegoverste, Bob Vandenholt, staat immers 30 jaar langs het circuit! Nogmaals proficiat hiervoor!
Meer over dit is te vinden in de Jubileumuitgave van het VDHB krantje.

Cadeau van Nigel Mansell Eten en werken Ploeg VDHB met de jubilaris

Na de race ging iedereen gezellig bij het kampvuur zitten met een pintje en werd er tot in de late uurtjes gelachen en gezeverd.
Het was in ieder geval een waardige afsluiter van het seizoen en ik kan nu al niet meer wachten tot het nieuwe seizoen in 2007 van start gaat. Tot dan allemaal!

26-27 augustus 2006 24 uren van Zolder, Circuit Zolder (uiteraard)

Ontbijt Rudolph Racing Rudolph Promo
Pink Pig 2006 SRT Corvette C5-R BMW Silhouettes KS Motorsport

 

Deze editie van de 24 uren van Zolder beloofde zeer voorspelbaar te worden. Iedereen ging ervan uit dat de GLPK Corvette, de SRT Corvette en vervolgens de Marcos op het podium zouden staan in deze volgorde. Gelukkig voor het kampioenschap werd dit niet het uiteindelijke resultaat. We kregen dus een spannende wedstrijd te zien. Dat maakt het voor ons als marshals ook veel aangenamer. De uitslag van de race was niet de enige verrassing van het weekend. Op zaterdagmorgen werd er een ontbijttafel voorzien voor de hele ploeg. Een goed idee van Martin, uitgevoerd met de hulp van Norman en zijn vrouw Anita. Dank jullie wel hiervoor! En naar jaarlijkse traditie was er ook ditmaal weer een barbecue. Isabelle en nonkel Rudy konden het vlees weer draaien op het rooster en hadden gezorgd voor lekker eten. Ook hiervoor een welgemeende dank jullie wel! Onze post was decoratief ingericht met Rudolph reclame. Uiteraard een gevolg van onze overeenkomst met Rudolph. Het was heel jammer dat al op zaterdagavond de Rudolph Racing Viper in de muur vloog. Dubbel jammer was dat het uitgerekend bij ons moest gebeuren. Voor de rest was het een vrij rustige 24 uren. Weinig incidenten, geen grote crashes en slechts enkele safety car onderbrekingen. Naast de 24 uren op het circuit is er ook randanimatie voorzien. Optredens van Junkie XL en Etienne de Crecy trokken wel wat volk, maar de massa van vorig jaar (die kwamen voor Phraga Kahn) bleef weg. Bij ons op post hadden we de pech om aan de overkant een VIP tent van Mini te hebben staan. Het geluid dat daar door de boxen schalde was ronduit ongezond. Als op 50 meter van de tent je beenderen in je lichaam nog meetrillen op het lawaai (ik noem het geen muziek), dan lijkt me dat de buren van het circuit voor éénmaal eens terecht konden klagen van lawaaihinder. Ik kom voor prachtige bolides met dito geluiden en dan hoor ik enkel bastonen uit een tent in de paddock. Ik hoop alvast op een post volgend jaar die ver van de paddock ligt. Maar één ding staat vast, volgend jaar ben ik weer van partij op de 24 uren!

8-9 juli 2006 Zolder Super Prix, Circuit Zolder

Philip Brandblusser Werken
Werken2 Doei Picknick
Mmmm EEEEEK  

 

We kunnen dit weekend mooi samenvatten: Mooi weer, mooie wagens, enkele mooie races en een paar lelijke witte benen...
Het programma bestond uit de Dutch Supercar Challenge, de BRL V6 en bijhorende BRL Lights en de Rhino GT's.

De Dutch Supercar Challenge was voor de 2e maal dit jaar te gast in Zolder. Vorige keer was het een schande, maar deze maal was het stukken beter. Ze reden zowel op zaterdag als op zondag een race en beide races waren superspannend en werden sportief gereden!

De BRL V6 en de wat minder snelle BRL Lights kwamen ook nog eens racen. De Belg Marc Goossens, die momenteel indruk maakt in de USA kan dit jaar het hele seizoen plaatsnemen in een Eurotech wagen nadat hij vorig jaar uitstekende resultaten had neergezet in de Zolderse races met een BRL V6. Na de eerste 2 races in Assen wist hij ook nu weer met de prijzen te gaan lopen. In twee spannende races streed hij telkens voor de overwinning. Helaas kreeg hij op het einde van de 1e race met een leeglopende band te maken en eindigde hij 2e, na Molenaar. In race 2 reed Marc lange tijd 3e, maar door een foutje van de leider bij het dubbelen van de tragere BRL Lights en het uitoefenen van druk op de wagen die in 2e stelling reed kon Marc uiteindelijk de leiding overnemen en hij gaf deze niet meer af. Proficiat Marc!

Ook weer indrukwekkend was de EuroBOSS. Dat is een verzameling oud F1 (tot 2002), F3000 en INDY wagens. Altijd mooi om te zien en te horen. Zoals de vorige jaren waren het de Ascari Benettons met een Judd V10 van Klaas Zwart die voor de overwinning reden. De rest van de deelnemers reed wat behoudender rond met hun fortuin op wielen.

En over de Rhino GT's kunnen we zeer kort zijn: saai. Een 10-tal mooie wagens, met o.a. de ex-DTM rijder Kurt Thiim. Maar de wagens (of de piloten) verschilden te veel in rondetijden en na 5 minuten lag het hele veld helemaal uiteen. Om dan nog meer dan 1 uur naar dezelfde wagens te moeten kijken is iets wat met het warme weer (zo'n 25°C) niet vanzelfsprekend is. Deze serie, die een Europees GT kampioenschap moet voorstellen is jammerlijk geflopt.

16-18 juni 2006 Zolder 6 Hours, Circuit Zolder

start medical grid

 

De zes uren van Zolder? Slaap, kindje slaap.

 

In het weekend met de langste zaterdag van het jaar zagen we voor het eerst de motors van het FIM World Endurance kampioenschap op het circuit van Zolder. Wat een aanfluiting zeg, ik had veel liever gekeken naar de 24 uur van Le Mans, of die van de Nordschleife.

 

Echter daar kom je pas achter als je zo’n dag slapie slapie hebt meegemaakt op Zolder. Niets ten nadele van het circuit of onze mannen op de veiligheid…….alle dank gaat uit naar de FIM en haar mensen voor deze flater.

 

Dat tijdens een motorwedstrijd de werkwijze van de baanposten anders is, mag voor iedereen duidelijk zijn. Echter waarom worden wij, de vaste mensen van het circuit, gedegradeerd tot een bende zoutzakken naast de baan is ons een raadsel. Als die “ingeleende” mensen nu nog een meerwaarde hadden dan konden we er nog mee leven. Laat nou net die mensen stuntelen en blunderen.

 

We mochten de vlaggen niet bedienen, radioverkeer deed men ook liever via die FIM-klojo’s. Ja zelfs baaninspecties waren voor mensen van de FIM, terwijl die normaal hun vlaggenstek niet mogen verlaten. Wij waren uiteindelijk geschikt voor het oprapen van de motor e.d. U kent het wel, het domme-krachten werk. Voor zoiets offer ik mijn kostbare vrije zaterdag niet op.

 

Bij FIM wedstrijden worden een aantal andere vlaggen gebruikt dan bij de autosport. Een goede briefing en we snappen het. Echter als de briefing word gegeven door een onverstaanbare West-Vlaming dan vraag je om problemen. Trouwens die aparte vlaggen kwamen niet eens aan bod.

 

Het kwam er dus op neer dat we zo goed als niks te doen hadden. Mooi weer, grasveldje, saaie trainingen en wedstrijden. Tijd genoeg om wat slaap in te halen. Iets wat de complete ploeg dan ook heeft gedaan.

 

Op zaterdag plofte er een motor voor mijn neus. Meteen kijken naar een oliespoor op de baan, dat was er gelukkig niet. Geen reden om iets door te geven via de radio. Daar denken ze dan bij de FIM heel anders over. Een van die vlaggen-klojo’s verliet zijn post en ging alsnog de baan inspecteren. Al die tijd werd er onnodig geel gegeven……….dat had trouwens de olievlag moeten zijn maar dat is een klein detail.

 

Op zondag heeft die beste kerel het genoegen gehad om in een discussie verwikkeld te raken met een van onze mannen. Die kerel is dus spreekwoordelijk K.O. gegaan ?

 

Bij incidenten gaven die stoethaspels geel voor het ongeluk maar ook erna!! Dat hebben we dan gewaardeerd met een verzameling opgestoken middelvingers richting dat motorvolk. Als een motor stil valt dan moet de coureur hem eventueel zelf naar de pits duwen. Marshals lopen dan met een bordje “push” erachter. Sportief gezien een mooie oplossing wellicht, echter uit het oogpunt van veiligheid onwenselijk. Daardoor hou je onnodig lang trage deelnemers op de baan met de bijbehorende risico-factor. Maar wie zijn wij? Een stel zoutzakken naast de baan ;)

 

Elk nadeel heeft zijn voordeel. Bij motorwedstrijden zijn er altijd medische mensen per post voorzien. Op zaterdagmorgen hadden wij het genoegen om twee lieve verpleegsters te ontmoeten, dat was dan tenminste een pluspunt. De foto’s volgen ? Een ander pluspunt waren de mobiele toiletten op de post. Het kan dus toch!!

 

Echter na afloop was er nog een kleine domper op de feestvreugde. Ga je na 11 uur zweten in de zon richting de centrale ingang van het circuit om ergens in de paddock te genieten van een drankje…….kom je er niet in met je auto, ondanks dat je de juiste kaarten hebt. Een boze mail is reeds de deur uit richting die Zolderse pipo. Via een omweg reeds de excuses mogen ontvangen. Neemt niet weg dat we de verantwoordelijke dit jaar nog wel eens tegenkomen op het circuit. Doe alvast maar oordopjes in!.

 

Met vriendelijke groet,
Mark

19-21 mei 2006 Belcar Home Race, Circuit Zolder

startgrid DSC duwen DSC crashDSC

 

Na de eerste Belcar race in Spa en de World Series by Renault tekenden we present voor de tweede Belcar race van het seizoen, de Belcar Home Race in Zolder.
Als marshal team stonden we op één van de saaiste posten van het circuit, nl. start-finish. Wat een geluk dat Robbert Maas enkele pitspoezen had meegenomen die op de startgrid plaatsnamen. Onze Bob kon zijn ogen weer niet afhouden van het vrouwelijk schoon (zie de eerste foto hierboven).
En toch moet een saaie post niet altijd saai zijn... meer hierover vertel ik je wat verder in deze tekst.

 

We kunnen heel kort zijn over vrijdag en zaterdag: De trainingen en kwalificaties in het wisselvallige weer hadden verschillende schuivers en enkele crashes als gevolg. Helaas hebben we daar op onze post bij de rechte lijn niets van gemerkt. Vrijdag was er een zware crash in de Bianchi. De Porsche van Maes en Menten vloog in de bandenmuur en heeft de rest van het weekend niet meer gereden. Door de vele brokstukken op de baan en de minimale bezetting van marshals op het circuit moesten Bob en Norman helpen met opruimen.
Na het opruimen zou Bob een hele tijd nodig gehad hebben om te recupereren. Tja, bij sommigen slaan de ouderdomsverschijnselen al vroeg toe.

Zaterdag was helemaal uitgeregend. Regen, droog, regen, droog en daar nog een stevige wind bij maakte het voor ons niet prettig. Ook de piloten vonden het wisselvallige weer maar niets. De rondetijden werden dan ook niet verbeterd en doordat het nieuwe asfalt nog altijd spekglad was nam geen enkele piloot een risicovolle inhaalpoging tijdens de races.
Zondag was het al veel aangenamer vertoeven op het circuit van Zolder. Mooie races van de Legend Cars, Belcar Sprinters Cup, Belcar Historics en de Belcar Endurance Cup. Verder een matige Belcar race waarbij de GLPK en SRT Corvettes meerdere ronden voorsprong namen op de rest van het veld.
En de knaller (letterlijk en figuurlijk) van het weekend was de Dutch Supercar Challenge. Ik, als Belg, vind het jammer dat ik liever naar de Dutch Supercar Challenge kijk dan naar de Belcar Original. De Nederlanders van onze ploeg zullen wel in hun nopjes in.
Een groot startersveld, een grote verscheidenheid aan wagens, sportief rijgedrag en de verschillen tussen de deelnemers blijven beperkt.
De letterlijke knal had plaats bij de start van de Dutch Supercar Challenge.
Ik citeer de officiële website van de Dutch Supercar Challenge: Ondanks dat het droog is verloopt de start nogal chaotisch. John van der Voort in de Alfa heeft een wereldstart en pakt een paar plaatsen, op het moment dat hij naar rechts wil insturen om ook nog een Marcos in te halen kom de inmiddels op gang gekomen V8Star van Ribbens-de Graaff langszij die in hetzelfde gat wil duiken en naar links stuurt. De lichte Alfa kan niet op tegen de “tank” en hij schiet de baan over en torpedeert de fragiele Lotus Exige van Fransman Jerome Bruhat. Iets verderop net voor het rempunt verschakelt Bert Moritz zich in de Marcos waardoor de van achter gestarte Barclay Dougall in de Nissan verrast wordt, remt en naar links stuurt waar net Richard van den Bos, die ook van de achterste rij af komt, bij het achterwiel zit. De BMW van Richard wordt tussen de muur en de Nissan gelanceerd en net op het clipping point van de Eerste Linkse bocht komt hij tot stilstand, het is een beetje triest voor de teameigenaar van JR Motorsport, in vier races waarschijnlijk niet meer dan 4 ronden gereden. De Nissan tolt door de klap de baan over en knalt tegen de Z3 van Willy Angenent die hierdoor ook aan het einde van de pitwall zijn wagen parkeert. Inmiddels zijn ook de Elise en Alfa aangekomen zodat het daar wat druk wordt. De Marchalls raken wat in paniek als dan ook nog een afsleepoog af breekt. Direct zodra het ongeval zich voordoet steken enkele baanposten het SC bord uit in de verwachting dat de safetycar de baan op zal komen om de wedstrijd te neutraliseren en de gestrande wagens te bergen.

 

Er wordt door de leiding in de wedstrijd echter beslist de wedstrijd voort te laten gaan en alleen dubbel geel te zwaaien ter hoogte van het ongeval, een zeer merkwaardige en discutabele beslissing. Een aantal ronden gaan de wagens op enkele centimeters langs de BMW van Van den Bos die op de kerb staat voordat hij wordt afgesleept naar een veiliger plek.

 

Gelukkig loopt het goed af maar het optreden van de wedstrijdleiding verdiende geen schoonheidsprijs.

 

Ook wij hadden gevraagd om een neutralisatie van de race zodat we in veilige omstandigheden de brokstukken op een zo snel mogelijke wijze konden opruimen.
Stukken van een gebroken remschijf opruimen doe ik niet graag wanneer het hele veld tegen racesnelheid op enkele meters van mij doorraast bij de eerste doorkomst na de start. Een gelijkaardige situatie had onze ploeg al meegemaakt bij de start van de Belcar Masters in 2004.
Toen zijn verschillende partijen aan het praten geweest over wat er toen was misgelopen. Blijkbaar wordt er niet altijd geleerd uit fouten.
Verschillende piloten zagen na de eerste passage aan de eerste linkse de ernst van de situatie in en ze gingen dan ook bij hun volgende passages duidelijk van het gaspedaal af! Kijk, zoiets zie je dus niet in de Belcar Original...
Op het DSC forum hebben piloten, toeschouwers, onze baancommissaris Martin en Stephan van de wedstrijdleiding hun mening geschreven. De conclusie die Stephan van de wedstrijdleiding trekt is zeer duidelijk en hopelijk zal dit dan ook bij Circuit Zolder onthouden worden:

Maar de lessen zijn getrokken; als het rijgedrag onder geel niet veranderd, gaat de SC er sneller in.

 

Het is nu al meerdere malen voorgevallen dat alle rijders onder een gele vlag hun rijgedrag niet aanpasten. Als marshals, die altijd de baan op moeten, werkt het een stuk prettiger om ons enkel met het opruimen bezig te houden en niet te moeten letten op wagens die veel te snel komen aangereden.
De enige oplossing hiervoor is de rijders hun racetijd inkorten door ze achter een "trage" safety car te laten rijden. Dat is voor hun zeker niet prettig maar kinderen geef je ook geen snoepje wanneer ze stout zijn geweest ;)