Gezien in 2004

13-03-04 Marshal team VDHB gaat een dag stap

 

stoel01.jpg (113329 bytes) stoel02.jpg (111988 bytes) stoel03.jpg (100941 bytes)

 

Eindelijk was het dan zover, de hele ploeg verzamelde aan het voetbalstadion van Sittard voor een uitstapje.Van daaruit reden we in kolonne naar het Party & Kartcenter in Echt waar Jos Verstappen vroeger vele kilometers heeft gereden.

 

Na een drankje en de mentale voorbereiding gingen we naar beneden. Toen de meneer van de karting vroeg of we de vlaggen kenden antwoordde Martin dat we ze niet kenden. Ironisch genoeg had Martin reeds in de voormiddag succesvol het examen voor een A-licentie afgelegd. Na de uitleg over de vlaggen namen we plaats in de karts. We waren vertrokken voor onze eerste sessie van de dag. Het was de eerste maal dat we gingen karten in Echt, voor sommigen was het ook al jaren geleden dat ze nog in een kart hadden gezeten. Na de eerste sessie bestudeerden we de resultaten, overliepen we de ideale lijnen en rempunten, en we brachten nog wat vocht in ons lichaam.

 

Tijd voor de volgende sessie dan. Door een actie konden we 3 sessies voor de prijs van 2 krijgen. Er werd besloten om de 2 laatste sessies in één stuk te rijden. Bob, Mark en mezelf hadden onderling afgesproken om in de laatste karts te stappen. Maar Bob zou Bob niet zijn moest hij weer niet iets anders doen dan afgesproken. Iedereen nam plaats in een kart, maar de eerste kart bleef leeg. Bob zag dat en met het excuus dat die kart niet leeg mocht blijven heeft hij zich in die kart gezet. Mark en mezelf zaten hierdoor in de 2 laatste karts en we mochten beginnen jagen achter Bob en de rest van onze ploeg.

 

Iedereen reed volgens zijn eigen kunnen, af en toe waren er kleine incidentjes maar dat hoort er natuurlijk bij wanneer je beginners en gevorderden, jong en oud, licht en zwaar samen laat rijden in een redelijk grote groep.Toen de wedstrijd werd afgevlagd stapten we moe maar voldaan uit onze kart.

 

Na een bespreking van de eindresultaten wachtte ons een verrassing. De hele ploeg kreeg een sporttas en een kampeerstoel, met logo van de ploeg en je eigen naam erop geborduurd! Een fantastisch cadeau, verdiend door de hele ploeg in een gezellig seizoen 2003. Deze cadeau's zullen zeker van pas komen in de volgende seizoenen.

 

Op weg naar de volgende halte: Grillz, een themarestaurant in Sittard. Het thema was western. Dit was overduidelijk te zien aan de prachtige decoratie en het pikante eten. Een tequila sunrise als welkomstdrankje en de sfeer zat er al direct in. Het beloofde een plezante avond te worden........dat werd het ook.

 

Eten en drinken à volonté en volledige zelfbediening. Je vlees of vis moest je zelf gaan bakken boven een reuzegrote barbecue. Er werden extra kruiden op het, reeds pikante vlees, gedaan door Tom en Philippe. Zelfs op elkaars vlees. Pff, pikant! Maar goed dat de halve liters bier op de tafel stonden om de brandende keel te blussen! Iemand die zich zeker heeft geamuseerd aan de barbecue is Bob. Als een volleerde kok gooide hij zijn (of andermans) vlees door de lucht. De Nederlandse restaurantgangers konden er gelukkig ook nog mee lachen. Op een gegeven moment steeg het bier naar ieders hoofd en werd er met pindanootjes gegooid, van de ene tafel naar de andere. Even later moest zelfs de tafelversiering, zijnde een cactus, eraan geloven. Tom is het gewend om als militair alle mogelijke wapens te gebruiken in de strijd, ook deze cactus dus.

 

Er waren ook verschillende spelletjes in de Western stijl. Zo hebben we op (of naast) de nagels geklopt. Verder hebben we geschoten in de schietkraam, sommigen zelfs meerdere keren omdat de vrouwen niet raak konden schieten. Het ultieme spel was echter een mechanische rodeo stier. Soms ging de stier zachtjes, soms wat harder. Soms wilde de stier niet dat er iemand op hem kwam zitten en Ingrid heeft dat geweten. Niet iedereen is uiteindelijk op de stier gaan zitten. Mark houdt het liever bij karten. Alsof hij dat dan zo goed kan... Sluitingstijd kwam eraan, de lichten gingen aan en we werden verzocht naar buiten te gaan. Buiten hebben we dan afscheid genomen van elkaar en de reis naar huis werd aangevat.

 

Bedankt aan de familie en vriendinnen van de ploegleden die ons hebebn vergezeld. Ook bedankt aan de chauffeurs van dienst die ons allen veilig naar huis hebben gebracht. Het was een dag om nooit te vergeten!

 

Tekst: Peter Vrancken